دکتر محسن تقوی، دانش‌آموخته دکتری مهندسی عمران با گرایش محیط‌زیست، در گفت‌وگویی درباره رشته شیمی ـ گرایش بیوتکنولوژی، به بررسی جایگاه این حوزه در حل مسائل نوین محیط‌زیست و توسعه فناوری‌های پایدار پرداخت.

دکتر تقوی با اشاره به مسیر علمی و پژوهشی خود در حوزه محیط‌زیست، تصفیه آب و فاضلاب و استفاده از روش‌های زیستی، توضیح داد که فعالیت‌های تخصصی وی به‌تدریج او را به حوزه بیوتکنولوژی و کاربرد فرآیندهای زیستی در حل مسائل محیط‌زیستی نزدیک کرده است. از نگاه وی، بیوتکنولوژی حوزه‌ای میان‌رشته‌ای است که می‌تواند دانش شیمی، زیست‌شناسی و مهندسی را برای ارائه راهکارهای نوین به یکدیگر پیوند دهد. وی با اشاره به کاربرد روش‌های زیستی در تصفیه آب و کاهش آلاینده‌ها، همچنین پژوهش‌هایی در زمینه ریزجلبک‌ها و فرآیندهای زیستی، تأکید کرد که بیوتکنولوژی ظرفیت بالایی برای پاسخ‌گویی به چالش‌های محیط‌زیستی و حرکت به سوی فناوری‌های پاک و پایدار دارد.

به گفته دکتر تقوی، یکی از ویژگی‌های مهم بیوتکنولوژی، گستردگی کاربردهای آن است؛ از تصفیه و پالایش زیستی آب و فاضلاب گرفته تا تولید سوخت‌های زیستی، توسعه مواد و فرآیندهای جدید و استفاده از فناوری‌های زیستی برای کاهش آثار آلاینده‌ها. این گستردگی، بیوتکنولوژی را به حوزه‌ای مهم برای پژوهش‌های میان‌رشته‌ای و توسعه فناوری‌های آینده تبدیل کرده است.

دکتر تقوی همچنین بر اهمیت توجه به انرژی‌های پایدار و جایگزین‌های زیستی برای منابع فسیلی تأکید کرد و بیوتکنولوژی را یکی از حوزه‌های دارای ظرفیت در این مسیر دانست. وی در بخشی از صحبت‌های خود به پژوهش‌هایی درباره تولید هیدروژن با استفاده از روش‌های مبتنی بر بیوتکنولوژی اشاره کرد که نمونه‌ای از کاربرد این دانش در توسعه فناوری‌های نوین انرژی است.

از منظر ایشان، انتخاب رشته باید با شناخت ماهیت حوزه، علایق فردی و مسیرهای علمی و شغلی آینده انجام شود. بیوتکنولوژی به دلیل ماهیت میان‌رشته‌ای خود، می‌تواند برای دانشجویانی که به پیوند میان شیمی، زیست‌شناسی، محیط‌زیست و فناوری‌های نوین علاقه‌مند هستند، زمینه‌ای برای ادامه تحصیل و فعالیت پژوهشی در حوزه‌های متنوع فراهم کند.